Program ładujący GRUB

GRUB stoi Grand Unified Bootloader to program rozpowszechniany na licencji GNU za załadunku do rozpoczęcia systemów operacyjnych.

GRUB znajdujące się na dysku, i jest powszechnie stosowana i domyślnie instalowane w prawie wszystkich wersjach głównych Linux, jak również w tych z FreeBSD i OpenSolaris. Niż jego wewnętrzne funkcjonowanie, faktycznie bardzo skomplikowane, warto znać podstawowe architektury, konfiguracji systemu (zarządzane przez konfigurację menu.lst) oraz główne poleceń tekstowych.

Grub pozwala przepisać od podstaw polecenia potrzebne do uruchomienia jądra, GRUB boot loader jest uniwersalnym, obsługuje wszystkie popularne systemy operacyjne, w tym nawet z własnymi licencję na Windows. Występuje wtedy, gdy interfejs komputera z menu, jak ten przedstawiony na następującym przykładzie:

GRUB bootującego grub z komendy w standardowy sposób, i jest rozprowadzany wraz z niektórymi dodatkowe programy, które są przesyłane z krótkim opisem najczęściej używanych:

• grub-install: install grub na dysku;
• grub-set-default: przypisać domyślnego elementu menu rozpoczyna się upływem czasu;
• grub-sondy: oferuje informacje na temat urządzenia odpowiadające danej ścieżki (lub urządzenie poprzez opcję-d);
• grub-reboot: uruchom ponownie komputer z systemem operacyjnym odpowiadający danej pozycji menu określona jako argument;
• grub-md5-crypt: obliczyć MD5 hash hasła wymagane przez program.

Architektura GRUB

GRUB składa się z dwóch części zwanych etapami.

• stage1 jest rezydentem w głównym rekordem rozruchowym (MBR, sektora rozruchowego używane przez bios do zakończenia rozruchu systemu) i okazje do wysłania drugiej części;
• stage2 znajdujące się na dysku ścieżkę do katalogu / boot / grub i zawiera aktualny program, tą samą drogą pliki konfiguracyjne są przechowywane.

Taka architektura pozwala na stage1 zawsze bez zmian, a jedyną zmianą jest stage2, akt zmiany pliku konfiguracyjnego, który określa zachowanie się boot loader i struktury menu.
Z tego systemu operacyjnego jest elastyczność i łatwość obsługi bardzo wysoki, jeśli rozpatrywać w powiązaniu z możliwościami tego narzędzia.

Zapisy do identyfikacji dysków i partycji.

Przed omówieniem szczegółowo działania i struktury w pliku konfiguracyjnym może być przydatne przypomnieć sobie, jak są one nazywane dysków i partycji do wykarczowania i systemów operacyjnych.

• DOS / Windows przypisuje do każdej partycji dowolnego dysku umieszczone na symboliczną wartość składa się z postępującą list i jelita grubego (domyślnie jest to: i B: na dyski C: i poniżej dla dysków twardych i innych jednostek );
• notacji unix nazwy dysku w postaci hda, hdb, hdc itd. .. i dla każdego dysku, napędu i określić wartość, która identyfikuje każdą sekwencję partycji (np. hda1, hda5, HDB3). Numery od 1 do 4 są zarezerwowane dla czterech możliwych partycji podstawowych, a używając wartości większych od 5 do nazwy partycji logicznych.
• GRUB używa własnego zapisu, różni się od dwóch poprzednich, co daje każdego dysku przedrostek "hd", a następnie identyfikator dysku i partycji:

 



 hd (<numero_disco>, <numero_partizione>)

 

Oto schemat podsumowujący przykład, które mogą wyjaśnić rzeczy:

• <<
• 1
• 2
• 3
• 4
• >>